Η παρουσιαζόμενη  έρευνα υιοθετεί εθνογραφική προσέγγιση με στόχο τη διερεύνηση των αντιλήψεων νηπιαγωγών σχετικά με την πιθανή εισαγωγή ρομποτικών και συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης στην προσχολική εκπαίδευση. Μέσα από διαφορετικές μορφές εθνογραφικής διερεύνησης, η μελέτη ανέδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί αντιλαμβάνονται την ΤΝ με επιφυλακτικότητα, θεωρώντας ότι, όπως και άλλες μορφές τεχνολογίας, ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, αποδυναμώνοντας μορφές δημιουργικότητας που αναδύονται μέσα από την κοινωνική αλληλεπίδραση και τον πειραματισμό με το υλικό και κοινωνικό περιβάλλον.

Ωστόσο, όταν οι εκπαιδευτικοί αλληλεπίδρασαν με έναν ψηφιακό βοηθό που δημιουργήθηκε ειδικά για τις ανάγκες της έρευνας με χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης και σχεδιάστηκε ώστε να θέτει ερωτήματα και να προκαλεί διάλογο μέσω της δημιουργίας ιστοριών, αναγνώρισαν μια διαφορετική παιδαγωγική δυνατότητα της ΤΝ. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι τέτοια συστήματα μπορούν να λειτουργήσουν ως συνομιλητές διαφορετικής οντολογικής φύσης οι οποίοι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, μπορούν να ενισχύσουν τη γνωστική σύγκρουση και να υποστηρίξουν την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και δημιουργικότητας.

Παράλληλα, η έρευνα ανέδειξε έναν σημαντικό κίνδυνο: η προσομοίωση του ανθρώπινου λόγου από συστήματα ΤΝ μπορεί να ενισχύσει τον ανθρωπομορφισμό — ήδη ιδιαίτερα έντονο στην προσχολική ηλικία — και να εγκλωβίσει τη σκέψη σε επαναλαμβανόμενα μοτίβα αλληλεπίδρασης.