Το έργο επικεντρώνεται στη μελέτη των εργαστηρίων καλλιτεχνών ως εξελισσόμενων χώρων που λειτουργούν ως ζωντανά δημιουργικά και πολιτισμικά αρχεία. Το εργαστήριο αποτελεί έναν σύνθετο χώρο που αντικατοπτρίζει το καλλιτεχνικό ταξίδι, τη φιλοσοφία, τις επιρροές και τη διαδικασία σκέψης του δημιουργού, αποκαλύπτοντας προσωπικές αφηγήσεις. Παρά τη σημαντική τους αξία, τα εργαστήρια παραμένουν υπο-μελετημένα. Η παροδική τους φύση και η σύνδεσή με το κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον του καλλιτέχνη καθιστούν την καταγραφή τους αναγκαία. Η παρούσα μελέτη αναπτύσσει ένα καινοτόμο μέσο καταγραφής που αξιοποιεί ψηφιακές και διαδραστικές τεχνολογίες για την αποτύπωση της δυναμικής σχέσης καλλιτέχνη–εργαστηρίου με μελέτη περίπτωσης το εργαστήριο του Κύπριου κεραμίστα, Βαλεντίνου Χαραλάμπους. Στόχος είναι η δημιουργία ενός αποτελεσματικού τρόπου μελέτης και η ανάδειξη του πολιτισμικού πλούτου των εργαστηρίων μέσω ψηφιακών και πολιτιστικών δράσεων.